zaterdag 16 juni 2007

Van stapjes naar lopen


Donderdag was het nog stappe stappe stap. Vandaag is het echt lopen!
Na het middagslaapje kon ze niet meer stoppen met lopen, vallen, opstaan en weer lopen! Van de eettafel naar het kleine tafeltje... en weer terug! Van de vaatwasser naar de eettafel... en weer terug! En ze bleef bezig!

Hoe lang zal het nog duren voordat ze niet meer kruipt, d’r knietjes weer de oorspronkelijke kleur terugkrijgen (ipv blauw) en d’r schoentjes alleen nog aan de onderkant slijten...

donderdag 14 juni 2007

Stappe stappe stap... naar het consultatieburo

Het gaat deze week ineens hard met los lopen. Het lijkt wel of er iedere dag een stapje bij komt. Eergister liep Elsa van de vaatwasser naar de gootsteen. Vandaag loopt ze van de gootsteen naar d’r stoel. (Nee, gister heeft ze niet de hele dag bij de gootsteen gestaan.)

En ze liep nog meer los, wel meer dan 6 stappen...

Vandaag ook een kort bezoekje aan het consultatieburo om de maten weer eens te meten.
Dat ze klein is dat wisten we al, maar nu is het bevestigd: 76 cm en 9120 gram. Nog geen 10 kilo!! Maar ja, ze loopt veel dus ze verbrand ook veel :)

vrijdag 8 juni 2007

Poep, klok en koek

Net als het staan en lopen gaat ook het praten nu met grote stappen. Tenminste... de klankenschat wordt steeds groter, maar echte woorden zijn natuurlijk nog wat moeilijk te onderscheiden. Brabbelen is een beter woord.

Wat erg leuk is, is dat ze het verteld als er poep in d’r luier zit. ‘s Ochtends als ze uit bed komt, wijst ze met d’r vingertje op d’r luier en zegt ze ‘poep’. Dan weten wij genoeg. Hoewel... soms zit er helemaal geen poep. Maar toch zegt ze poep... of bedoelt ze ‘geen poep’, maar kan ze ‘geen’ nog niet zeggen. Ze gebruikt ‘poep’ ook steeds vaker om een scheetje aan te kondigen. Hoe dan ook: ik schat op zindelijkheid voor ze 2 is :)

Een ander woord dat ze kent is klok. Wonen in de binnenstad betekent de nabijheid van een aantal kerkklokken. En deze staan gelukkig niet allemaal gelijk qua tijd, zodat ze rond het hele en halve uur goed te horen zijn. Net als bij wonen aan het spoor: na een tijdje ben je gewend en hoor je het niet meer. Tenminste, dat geldt voor papa en mama. Elsa hoort alles. Dus als we zitten te eten, met moeite weer een volgend stukje brood erin krijgen, zegt Elsa ineens: kok! En inderdaad, het is heel of half en de kerk laat zich horen...
Overigens herkent ze ook de klok bij opa’s en oma’s thuis. Gelukkig maar, anders hadden we thuis kerkklokken moeten ophangen om Elsa te leren klokkijken...

Een nieuw woord dat papa vandaag voor het eerst hoort: koek.
‘s middags bij het ophalen vanuit het Tamboerijntje, lag naast Elsa op de grond een rol koek. Als welkom kreeg papa eerst een kluit naar z’n hoofd geslingerd en direct daarna wijst Elsa de rol aan en zegt ‘koek’! Tjsa... het is natuurlijk een kleine stap van poep en klok naar koek...

donderdag 7 juni 2007

Vijf stapjes...

Elsa wil graag lopen. Ze kan ook al gaan staan zonder hulpmiddelen: beentjes strekken, handen op de grond, tijdje ondersteboven blijven kijken en dan ineens rechtop. Koddig.

Als ze dan een tijdje los staat zie je d’r denken: en nu ga ik daarheen! Kleine snelle stapjes tot ze d’r evenwicht verliest en weer op d’r inmiddels blauwe knietjes valt. Het vorige record stond op 3 stapjes, maar dat staat al sinds 23 mei. Vanaf vandaag is het record VIJF stapjes!

Meestal doet ze na het knielen direct weer een poging, totdat ze te moe wordt en niet meer op d’r beentjes kan staan. Maar goed, 5 stapjes... hoe lang gaat het duren voordat ze los loopt...

zaterdag 2 juni 2007

Eigen naam

Kort berichtje. Elsa kan al heel wat dierengeluiden (mau, wa-wa, boeh, blehh, sss) maar ze kan sinds vandaag ook haar eigen naam zeggen: Essjj !!

Dat is best een vermelding waard.